گوهر معرفت - عرفان و اخلاق کاربردی

پایگاه نشر علوم و معارف اسلام تحت إشراف حجّة الاسلام و المسلمین حاجّ شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان عارف کامل حضرت علّامه طهرانی اعلی الله مقامه

پایگاه نشر علوم و معارف اسلام تحت إشراف حجّة الاسلام و المسلمین حاجّ شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان عارف کامل حضرت علّامه طهرانی اعلی الله مقامه


ملکوت روزه (بخش اوّل) مجموعۀ حاضر از تألیفات ارزشمند حضرت علّامه آیة الله حاج سیّد محمّد حسین حسینى طهرانى رحمة الله علیه است که به صورت مواعظ و منبرهائى در ماه مبارک رمضان سال یک هزار و سیصد و نود هجرى قمرى در مسجد قائم طهران براى عموم مؤمنین و حضّار ایراد کرده ‏اند، این کتاب در پنج بخش تقدیم می گردد

بسم الله الرّحمن الرّحیم‏

ملکوت روزه  (بخش اوّل)

منبع: کتاب انوارالملکوت تالیف حضرت علامه طهرانی رحمة الله علیه

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُون. ( سوره البقرة : آیه 183 )

( اى اهل ایمان، بر شما هم روزه واجب گردید چنان که امم گذشته را فرض شده بود، و این دستور براى آن است که پاک و پرهیزکار شوید.)

آیه شریفه علّت غائى روزه را وصول به مرحله تقوى دانسته است، و لذا علماء علم اخلاق، مانند حجّة الاسلام غزالى و مرحوم مولى محسن فیض کاشانى و غیرهما روزه را به سه قسم تقسیم نموده‏ اند: روزه‏ عام، و روزه خاصّ، و روزه خاصّ الخاصّ.

اوّل: روزه عامّ، و آن عبارت است از کفّ بطن و فرج از قضاء شهوات، و تفصیل آن در کتب فقهیّه مذکور است.

دوّم: روزه خاصّ، و آن عبارت است از کفّ سمع و بصر و لسان و دست و پا و سایر جوارح از گناهان و هر چه مورد رضاى خداوند متعال نیست. روزه ‏دار باید چشم و گوش و زبان خود را نگاه دارد از مکروهات؛ چون طبق روایتى که از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده است که الصَّومُ جُنَّة، ( الکافى، ج 4، ص 62 )

( باید روزه یک سِپَرى باشد از جمیع گناهان، ) و طبق آیه مبارکه باید روح و حقیقت روزه او را به مقام تقوى رهبرى کند؛ و براى حصول آن باید هفت امر را مراعات کرد:

اوّل: چشم پوشیدن و نگهدارى آن از رها شدن آن بسوى هر چه مذموم و مکروه است. چون چشم که بیفتد به امر مذمومى، به دنبال او دل حرکت مى‏ کند و در آن افق گناه مى‏ ایستد؛ پس براى نگاهدارى دل باید چشم را از محرّمات نگهدارى نمود. حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله فرمودند:

النَّظِرَة سَهمٌ مَسمُومٌ مِن سِهامِ إبلِیسَ، فَمَن تَرَکَها خَوفًا مِنَ اللهِ أعطاهُ إیمانًا یَجِدُ حَلاوَتَهُ فِى قَلبِه. ( بحار الأنوار، ج 101، ص 38 )

( نگاه کردن تیرى است مسموم از تیرهاى شیطان، پس کسى که آنرا ترک گوید بجهت ترس از خدا، پروردگار ایمانى به او عطاء مى ‏نماید که شیرینى و لذّتش را در قلب خود احساس مى‏کند. )

شاید معنى شعر مرحوم بابا طاهر رحمة الله علیه که مى ‏فرماید:

ز دست دیده و دل هر دو فریاد             که هر چه دیده بیند دل کند یاد

بسازم خنجرى نیشش ز فولاد             زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

این باشد که با کفّ نفس و دندان به روى جگر گذاردن، راه شهوات و لذائذ محرّمه را بر خود مى ‏بندم تا مرغ دل من به دنبال دانه از راه شبکه و دام دیده در تله گناه نیفتد و گرفتار نشود.

اللهم صل علی محمد و آل محمد

ادامه دارد ...

ارسال نظر و طرح سوال

نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.