گوهر معرفت - عرفان و اخلاق کاربردی

پایگاه نشر علوم و معارف اسلام تحت إشراف حجّة الاسلام و المسلمین حاجّ شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان عارف کامل حضرت علّامه طهرانی اعلی الله مقامه

پایگاه نشر علوم و معارف اسلام تحت إشراف حجّة الاسلام و المسلمین حاجّ شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان عارف کامل حضرت علّامه طهرانی اعلی الله مقامه


لمعات الحسین علیه اسلام (15) خطبه حضرت در شب عاشورا در جمع اصحاب

حضرت سیّد الشّهداء علیه السّلام روز تاسوعا نزدیک غروب آفتاب اصحاب خود را جمع نمودند. و حضرت علىّ بن الحسین زین العابدین علیه السّلام مى‏ فرماید: من نزدیک رفتم تا ببینم به آنها چه مى ‏گوید؛ و من در آن وقت مریض بودم. پس شنیدم که پدرم به اصحاب خود چنین فرمود:

بسم الله الرحمن الرحیم

خطبه حضرت در شب عاشورا در جمع اصحاب و برداشتن بیعت از آنها

منبع: کتاب لمعات الحسین علیه السلام تالیف علامه طهرانی رحمة الله علیه

حضرت سیّد الشّهداء علیه السّلام روز تاسوعا نزدیک غروب آفتاب اصحاب خود را جمع نمودند. و حضرت علىّ بن الحسین زین العابدین علیه السّلام مى ‏فرماید: من نزدیک رفتم تا ببینم به آنها چه مى ‏گوید؛ و من در آن وقت مریض بودم. پس شنیدم که پدرم به اصحاب خود چنین فرمود:

أُثْنِى عَلَى اللَهِ أَحْسَنَ الثَّنَآءِ. وَ أَحْمَدُهُ عَلَى السَّرَّآءِ و الضَّرَّآءِ.

اللَهُمَّ إنِّى أَحْمَدُکَ عَلَى أَنْ أَکْرَمْتَنَا بِالنُّبُوَّه، وَ عَلَّمْتَنَا الْقُرْءَانَ؛ وَ فَقَّهْتَنَا فِى الدِّینِ.

أَمَّا بَعْدُ، فَإنِّى لَا أَعْلَمُ أَصْحَابًا أَوْفَى وَ لَا خَیْرًا مِنْ أَصْحَابِى، وَ لَا أَهْلَ بَیْتٍ أَبَرَّ وَ لَا أَوْصَلَ مِنْ أَهْلِ بَیْتِى؛ فَجَزَاکُمُ اللَهُ عَنِّى خَیْرَ الْجَزَآءِ.

أَلَا وَ إنِّى قَدْ أَذِنْتُ لَکُمْ، فَانْطَلِقُوا جَمِیعًا فِى حِلٍّ؛ لَیْسَ عَلَیْکُمْ مِنِّى ذِمَامٌ. هَذَا اللَیْلُ قَدْ غَشِیَکُمْ فَاتَّخِذُوهُ جَمَلًا. [1]

«ثنا و ستایش خداوند را بجا مى‏ آورم به بهترین ستایش، و او را در دو حال مسرّت و خوشى و گرفتارى حمد مى‏ کنم.

بار پروردگارا! من حقّاً حمد و سپاس تو را بجاى مى‏ آورم که ما را به نبوّت بزرگوار و مکرّم داشتى! و قرآن را به ما تعلیم کردى! و در دین، ما را فقیه و دانا نمودى!

امّا بعد، من حقّاً اصحابى باوفاتر و بهتر از اصحاب خودم، و نه اهل بیتى نیکوکارتر و با صِله و پیوندتر از اهل بیت خودم سراغ ندارم؛ پس خداوند شما را از طرف من به بهترین جزائى پاداش دهد!

آگاه باشید که من در رفتن به شما اذن و اجازه دادم؛ پس همگى بروید که عقد بیعت را از شما بگسستم و نسبت به خود، بر شما عهده و ذِمامى ندارم.

اینک شب در رسیده است و پوشش آن شما را در بر گرفته است؛ آن را چون شتر راهوارى بگیرید و متفرّق شوید!»

برادران، و فرزندان، و پسران برادر، و پسران‏ عبد الله بن جعفر، و مسلم بن عَوسجه، و زهیر بن القَیْن، و جماعتى دیگر از اصحاب برخاستند و هر یک با زبانى اعتذارآمیز گفتند که: ما بعد از تو باقى نباشیم! و خداوند ما را پس از تو زنده نگذارد! ابداً ابداً چنین کارى نخواهیم کرد؛ بلکه آرزو داشتیم چندین جان داشتیم و همه را در راه تو فدا مى‏کردیم! [2]

پی نوشت ها:

[1] «إرشاد» مفید ص 250؛ و «إعلام الورَى» ص 234؛ و «نفس المهموم» ص 137؛ و «مقتل مقرّم» ص 233، از طبرى ج 6، ص 238 و 239، و از «کامل» ابن أثیر ج 4، ص 24؛ و «ملحقات إحقاق الحقّ» ج 11، ص 611، از «کامل» ابن أثیر و طبرى، و از خوارزمى در «مقتل» ج 1، ص 246، و از قندوزى در «ینابیع المودّه» ص 239 طبع اسلامبول‏

[2] لمعات الحسین علیه السلام ص 61

 


ارسال نظر و طرح سوال

نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.