گوهر معرفت - عرفان و اخلاق کاربردی

پایگاه نشر علوم و معارف اسلام تحت إشراف حجّة الاسلام و المسلمین حاجّ شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان عارف کامل حضرت علّامه طهرانی اعلی الله مقامه

پایگاه نشر علوم و معارف اسلام تحت إشراف حجّة الاسلام و المسلمین حاجّ شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان عارف کامل حضرت علّامه طهرانی اعلی الله مقامه


لمعات الحسین علیه السلام (12) خطبه حضرت در وقت ممانعت حر

چون حرّ بن یزید ریاحى از حرکت آن حضرت به کوفه و یا مراجعت به مدینه به شدّت منع کرد، آن حضرت در ذِى حَسَم بپا خاست، و طبق روایت طبرى در «تاریخ» از عَقَبه بن أبى العیزاز:

بسم الله الرحمن الرحیم

خطبه حضرت در وقت ممانعت حُرّ

منبع: کتاب لمعات الحسین علیه السلام تالیف علامه طهرانی رحمة الله علیه

چون حرّ بن یزید ریاحى از حرکت آن حضرت به کوفه و یا مراجعت به مدینه به شدّت منع کرد، آن حضرت در ذِى حَسَم بپا خاست، و طبق روایت طبرى در «تاریخ» از عَقَبه بن أبى العیزاز:

فَحَمِدَ اللَهَ وَ أَثْنَى عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ: أَمَّا بَعْدُ؛ إنَّهُ قَدْ نَزَلَ مِنَ الامْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ. وَ إنَّ الدُّنْیَا قَدْ تَغَیَّرَتْ وَ تَنَکَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اسْتَمَرَّتْ حَذَّآءَ، فَلَمْ یَبْقَ مِنْهَا إلَّا صُبَابَه کَصُبَابَه الإنَآءِ، وَ خَسِیسُ عَیْشٍ کَالْمَرْعَى الْوَبِیلِ.

أَلَا تَرَوْنَ أَنَّ الْحَقَّ لَا یُعْمَلُ بِهِ، وَ أَنَّ الْبَاطِلَ لَایُتَنَاهَى عَنْهُ!؟ لِیَرْغَبِ الْمُؤْمِنُ فِى لِقَآءِ اللَهِ مُحِقًّا؛ فَإنِّى لَا أَرَى الْمَوْتَ إلَّا سَعَادَه، وَ لَا الْحَیَوة مَعَ الظَّالِمِینَ إلَّا بَرَمًا. [1]

«پس حمد خداوند را بجاى آورد و ثناى او بگفت، و سپس فرمود:

امّا بعد، این شدّت و بلائى که بر ما فرود آمده است، شما در مرأى و مَسمع خود مى ‏بینید؛ دنیا و جریان امور روزگار واژگونه شده و چهره زشت و کریه خود را نشان داده است. نیکوئی هاى دنیا همه پشت کرده ‏اند، و دنیا بر همین روش شتابان مى ‏گذرد؛ و چیزى از آن نمانده است مگر اندکى که مانند قطراتِ آب در ته ظرف جمع شود؛ یا زندگى پست و ناچیزى که چون چراگاه دِرو شده، خراب و درهم باشد.

آیا نمى ‏بینید که به حقّ عمل نمى ‏شود؟! و از باطل جلوگیرى به عمل نمى‏ آید؟! و در این صورت حتماً باید مؤمن حقّ جو، طالب دیدار خدا و لقاى حقّ بوده باشد.

من مرگ را جز سعادت نمى‏ بینم، و زندگى با ستمکاران را جز ملالت و خستگى و کسالت نمى‏ نگرم.»

در کتاب «تحف العقول» پس از ذکر این جملات از خطبه، این جمله را نیز افزوده است که حضرت فرمودند:

إنَّ النَّاسَ عَبِیدُ الدُّنْیَا، وَالدِّینُ لَعْقٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ، یَحُوطُونَهُ مَا دَرَّتْ مَعَایِشُهُمْ؛ فَإذَا مُحِّصُوا بِالْبَلآءِ قَلَّ الدَّیَّانُونَ. [2]

«مردم بندگان دنیا هستند، و دین چون آب دهانیست که بر روى زبانهاى آنان جارى است، و تا جائیکه معیشت‏هاى آنان فراوان است، متعهّد و حافظ دین هستند؛ امّا زمانیکه به بلایا و مشکلات آزمایش شوند، دینداران حقیقى به شماره اندک خواهند بود.»

و در این حال زُهَیر بن القَین و نافِع بن هِلال و بُرَیر بن خُضَیر هر یک جداگانه برخاستند و مراتب تأیید و تثبیت خود را به آن حضرت ابراز داشتند.

پی نوشت ها:

[1] این خطبه را بزرگان و اعاظم حدیث و تاریخ از شیعه و سنّى نقل کرده‏ اند

[2] «تحف العقول» ص 245؛ و «مقتل خوارزمى» ص 237

[3] لمعات الحسین، ص: 44

ارسال نظر و طرح سوال

نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.