گوهر معرفت - عرفان و اخلاق کاربردی

پایگاه نشر علوم و معارف اسلام تحت إشراف حجّة الاسلام و المسلمین حاجّ شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان عارف کامل حضرت علّامه طهرانی اعلی الله مقامه

پایگاه نشر علوم و معارف اسلام تحت إشراف حجّة الاسلام و المسلمین حاجّ شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان عارف کامل حضرت علّامه طهرانی اعلی الله مقامه


یک آیه عرفان (توکّل عامیانه و عارفانه)

خدا فرمود: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَ عَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ ﴿سوره انفال آیه 2﴾

خدال متعال در این آیه کریمه که درباره برخی از صفات مومنان است می فرماید: همواره در هر کاری بر خدا توکّل دارند؛ اما نه توکّل عامیانه بلکه توکّل عارفانه. 

توکّل عامیه آنست که کار را بین خود و خدا تقسیم کنیم یک مرزبندی انجام دهیم و با زبان بگوییم توکل برخدا و این را سهم خدا قرار دهیم و انجام اصل کار را از خود و سهم خود بدانیم که بویی از شرک می دهد

توکّل عارفانه که قرآن آن را از صفات مومن می داند آنست که در تمام زمان و مراحلی که کار می کنیم امر و اصل عمل و تمام همت و قوت و راه را از او ببینیم و خود را فقط و فقط مظهر اراده او؛ لذا فرمود: با توکل زانوی اشتر ببند یعنی همان موقعی که زانو شتر را می بندی توکلت بر خدا باشد نه بر بستن! یعنی کار یک بخش دارد یک سهم است و آن مال خداست از خداست. این توحید است و نشانه زیادی ایمان.

 

 

 

 

 

 

ارسال نظر و طرح سوال

نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.