گوهر معرفت - عرفان و اخلاق کاربردی

پایگاه نشرِ علوم و معارف، تحت إشراف حجة الاسلام حاج شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان علامه آیت الله حاج سیّد محمّدحسین حسینی طهرانی ره

پایگاه نشرِ علوم و معارف، تحت إشراف حجة الاسلام حاج شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان علامه آیت الله حاج سیّد محمّدحسین حسینی طهرانی ره


ملکوت روزه (بخش دوّم)

مجموعۀ حاضر از تألیفات ارزشمند حضرت علّامه آیة الله حاج سیّد محمّد حسین حسینى طهرانى رحمة الله علیه است که به صورت مواعظ و منبرهائى در ماه مبارک رمضان سال یک هزار و سیصد و نود هجرى قمرى در مسجد قائم طهران براى عموم مؤمنین و حضّار ایراد کرده ‏اند، بخش دوم این مجموعه را در ادامه مطلب پیگیری نمایید


بسم الله الرّحمن الرّحیم‏

ملکوت روزه (بخش دوّم)

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُون. ( سوره البقرة : آیه 183 )

( اى اهل ایمان، بر شما هم روزه واجب گردید چنان که امم گذشته را فرض شده بود، و این دستور براى آن است که پاک و پرهیزکار شوید.)

طبق آیه مبارکه باید روح و حقیقت روزه انسان را به مقام تقوى رهبرى کند؛ و براى حصول آن باید هفت امر را مراعات کرد که در قسمت قبل امر اول بیان شد.

دوّم: نگاهداشتن زبان از هر چه گفتنش شایسته نیست؛ مانند دروغ، غیبت، نمّامى، فحش، سبّ، جفا و تعدّى در گفتار، خودنمائى، مجادله و بطور کلّى هرزه‏گوئى یا سخنان بیهوده و لغو گفتن و یاوه ‏سرائى نمودن.

در ثواب الأعمالِ مرحوم صدوق رحمة الله علیه با إسناد خود روایت کرده است از رسول اکرم صلّى الله علیه و آله و سلّم که:  

إنّه قالَ: ... مَنِ اغْتابَ مُسلِمًا بَطَلَ صَومُهُ و نُقِضَ وُضُوؤُهُ، فَإن ماتَ و هُوَ کَذلِکَ ماتَ و هُوَ مُستَحِلٌّ لِما حَرَّمَ اللهُ. (ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 284 )

( کسى که غیبت مسلمانى را بکند روزه‏اش باطل خواهد شد و طهارتش زایل مى ‏شود. پس اگر در این حال از دنیا برود در حالى مى‏ میرد که محرّمات الهى را حلال شمرده است.)

گردش زبان، دل را به گردش در مى‏ آورد؛ اگر زبان به ذکر خدا مترنّم گردد، دل نیز در حرم خدا حرکت مى‏ کند، و اگر زبان به گناه حرکت کند، دل نیز در این مرتع شیطان جولان مى ‏کند. یک علّت مهم آشوب دلها همانا تکثیر در کلامها است؛ به روایت عامّه حضرت رسول صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودند: لَولا تَمرِیجٌ فى قُلوبِکُم و تَکْثیرٌ فى کَلامِکُم لَرَأیتُم ما أرَى و لَسَمِعتُم ما أسمَعُ. ( تفسیر المیزان، ج 5، ص 270 )

( اگر نبود تشویش و اضطراب در قلوب و زیاده سخن گفتن شما، قطعاً مى ‏دیدید آنچه را من مى ‏بینم و مى ‏شنیدید آنچه را من مى ‏شنوم)

و چون دل در هیجان و آشوب درآمد، مانند آب موّاجى عکس خورشید و ماه در او منعکس نخواهد شد؛ به خلاف آنکه آرام گیرد و به ذکر خدا مطمئن گردد، در آنوقت جمال الهى در او تابیده متّصف به صفات الهى خواهد شد.

حضرت صادق علیه السّلام فرمودند: إذا صُمتَ فَلْیَصُمْ سَمعُکَ و بَصَرُکَ و شَعرُکَ و جِلدُکَ، و عَدَّدَ أشیَاءَ غَیرَ هَذَا؛ و قالَ لا یَکُونُ یَومُ صَومِکَ کَیَومِ فِطرِکَ. (الکافى، ج 4، ص 87 )

(هرگاه اراده نمودى که روزه بگیرى باید گوش و چشم و مو و پوست بدنت نیز روزه‏دار باشند (و سپس حضرت چیزهاى دیگرى را نیز اضافه نمودند، و فرمودند: اینطور نباشد که فرقى بین روزه و افطار تو احساس نشود )

و در روایت دیگر حضرت باقر علیه السّلام فرمودند:

قالَ رَسولُ اللهِ صلّى الله علیه و آله و سلّم لِجابِرِ بنِ عَبدِاللهِ: یا جابِرُ! هَذا شَهرُ رَمَضانَ؛ مَن صامَ نَهارَهُ و قامَ وِردًا مِن لَیلِهِ و عَفَّ بَطنُهُ و فَرجُهُ و کَفَّ لِسانَهُ خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ کَخُروجِهِ مِنَ الشَّهرِ. فَقالَ جابِرٌ: یا رَسولَ اللهِ! ما أحسَنَ هَذَا الحَدِیثَ! فَقالَ رَسولُ اللهِ صلّى الله علیه و آله و سلّم: یا جابِرُ! و ما أشَدَّ هَذِهِ الشُّرُوطَ! (همان مصدر )

( پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله و سلّم به جابر بن عبدالله انصارى فرمودند: اى جابر این ماه، ماه رمضان است. کسى که در روز این ماه روزه بدارد و پاسى از شب را به ذکر پروردگار و عبادت و قرائت قرآن بگذراند، و شکم خود را از غذاى حرام باز دارد و امیال جنسى را در موارد حرام بکار نگیرد و زبانش را در خلاف رضاى پروردگار بگردش نیاورد، از گناهان گذشته بیرون مى ‏آید همچنان که از ماه رمضان خارج خواهد شد.

جابر عرض کرد اى رسول خدا! عجب خبر بشارت دهنده‏اى به ما فرمودید، حضرت فرمودند: بلى ولیکن رعایت این شروط بسیار مهم و سخت است. )

حضرت صادق علیه السّلام فرمودند: إنَّ الصِّیامَ لَیسَ مِنَ الطَّعامِ و الشَّرابِ وَحدَهُ؛ ثُمَّ قالَ: قالَتْ مَریَمُ: إنِّى نَذَرتُ لِلرَّحمنِ صَومًا، أى صَومًا صَمتًا (وَ فِى نُسخَة اخرَى أى صَمتًا)؛ فَإذا صُمتُم فَاحفَظُوا ألسِنَتَکُم و غُضُّوا أبصارَکُم و لا تَنازَعُوا و لا تَحاسَدوا. قالَ: و سَمِعَ رَسولُ اللهِ صلّى الله علیه و آله و سلّم امرَأة تَسُبُّ جارِیَة لَها و هى صائِمَة، فَدَعا رَسولُ اللهِ صلّى الله علیه و آله و سلّم بِطَعامٍ فَقالَ لَها: کُلِى! فَقالَتْ: إنِّى صائِمَة؛ فَقالَ: کَیفَ تَکُونِینَ صائِمَة و قَد سَبَبتِ جارِیَتَکِ؟! إنَّ الصَّومَ لَیسَ مِنَ الطَّعامِ و الشَّرابِ. قالَ: و قالَ أبُوعَبدِاللهِ علیه السّلام: إذا صُمتَ فَلْیَصُمْ سَمعُکَ و بَصَرُکَ مِنَ الحَرامِ و القَبِیحِ، و دَعِ المِرَاءَ و أذَى الخادِمِ، و لْیَکُنْ عَلَیکَ وَقارُ الصِّیامِ، و لا تَجعَلْ یَومَ صَومِکَ کَیَومِ فِطرِکَ. (همان مصدر )

( امساکِ در روزه منحصر به مأکولات و نوشیدنیها نیست. سپس حضرت فرمودند: حضرت مریم در خطاب به مردم فرمود: من نذر نموده‏ ام براى خدا روزه بدارم، یعنى روزه سکوت، (و در نسخه ‏اى دیگر کلمه روزه حذف شده است) پس هرگاه روزه گرفتید زبان خود را محفوظ بدارید و چشمان خود را از نگاه به نامحرم و آنچه خلاف رضاى خداست بپوشانید و با هم نزاع نکنید و به یکدیگر حسد نورزید. سپس حضرت فرمود: روزى رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم شنیدند، زنى در حال روزه به کنیز خود دشنام مى ‏دهد، حضرت غذائى را حاضر کردند و به آن زن فرمودند: از این غذا تناول کن. آن زن عرض کرد: من روزه دارم اى رسول خدا، حضرت فرمود: چگونه روزه دارى درحالیکه کنیز خود را دشنام مى ‏دهى، روزه فقط امساک از خوردنیها و نوشیدنیها نیست.

ونیز امام صادق علیه السّلام فرمودند: وقتى روزه داشتى گوش و چشم خود را از عمل حرام و زشت دور نگه‏دار و از جرّ و بحث کردن با مردم و اذیّت خادم خود بپرهیز، و حالت تو در روزه باید توأم با وقار و متانت بوده باشد و دو روزِ امساک و افطار تو یکسان نباشد. )

اللهم صل علی محمد و آل محمد

ادامه دارد ...

ارسال نظر و طرح سوال

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی