گوهر معرفت - عرفان و اخلاق کاربردی

پایگاه نشرِ علوم و معارف، تحت إشراف حجة الاسلام حاج شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان علامه آیت الله حاج سیّد محمّدحسین حسینی طهرانی ره

پایگاه نشرِ علوم و معارف، تحت إشراف حجة الاسلام حاج شیخ محمّد شاهرخ همدانی از شاگردان علامه آیت الله حاج سیّد محمّدحسین حسینی طهرانی ره

۵ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «سیدالکریم» ثبت شده است

نفحات الاُنس (منزلت حضرت شاه عبدالعظیم علیه السلام)

عارف کامل مرحوم علامه طهرانی رحمة الله علیه می فرمودند:

حقیر که منزلمان در طهران بود، بسیار به زیارت امامزاده حضرت عبد العظیم سلامُ الله علیه مشرّف مى ‏شدیم، من تا به حال یاد ندارم دعائى در آن محلّ مبارک کرده باشم و برآورده نشده باشد؛ حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام نور تهران است و کسی که به تهران برود و ایشان را زیارت نکند، جفا کرده است. می فرمودند: مردم طهران زیر سایۀ حضرت عبدالعظیم و امام زاده حمزه زندگی می کنند. حضرت استاد فقید مرحوم حاج سیّد هاشم موسوى در مدّت درنگشان در طهران چندین بار به زیارت حضرت عبد العظیم سلامُ الله علیه مشرف شدند.‏ 
کرامتی از حضرت عبدالعظیم علیه السّلام به نقل از علامه طهرانی‏

مرحوم علامه طهرانی رحمة الله علیه نقل می کنند: پینه ‏دوزى بود سر کوچه حمّام وزیر که منزل ما در آنجا بود، و ما کفش هاى خود را براى پینه و وصله به او میدادیم. یک روز با حالت گریه به منزل آمد و این قضیّه را براى پدرم که عالم محلّه بود تعریف کرد، و من صغیر بودم و خوب به خاطر دارم.

پیام امام رضا علیه السلام به حضرت عبدالعظیم، خطاب به شیعیان

جناب شیخ مفید (ره) در کتاب خویش پیام جامع، آموزنده وجالبی را از هشتمین امام معصوم حضرت علی ابن موسی الرضا علیه السلام آورده است که آن بزرگوار آن پیام را به وسیله حضرت عبدالعظیم الحسنی علیه السلام به شیعیان ودوستداران اهل بیت علیهم السلام فرستاده اند.

بشنو از نی (جایگاه زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام)

مرحوم آیت الله بهجت رضوان الله علیه: اهل تهران اگر هفته ای یک مرتبه به زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی نروند، جفا کرده اند. (پایگاه تنظیم و نشر آثار آیت الله بهجت ره)

نفحات الاُنس (عنایت به مرحوم طیّب)

عارف کامل حضرت علامه طهرانی رحمة الله علیه می فرمودند:

"طیّب" دوران سلوکش را در زندان گذراند. سیره علامه اینگونه بود که: بیشتر اوقات که به حرم حضرت عبدالعظیم علیه السلام مشرّف مى‏شدند، بر سر قبر طیّب (واقع در یکی از صحن ها) می رفتند و می فرمودند: من به سر قبر طیب می روم و از او طلب شفاعت می کنم.